| Strona główna | Wspomnienia | Zdjęcia |
20.02.1968 - 10.04.2010

Mieliśmy zaszczyt znać kogoś wybitnego, takiego naprawdę wielkiego, wybijającego się wysoko, wysoko ponad przeciętność, mieliśmy też szczęście mieć przyjaciela, takiego który zawsze wyciągnie rękę i pomoże wstać kiedy życie powali na kolana. Niestety Jego życie zatrzymało się w połowie drogi. Katyń po raz drugi zabrał najlepszych...

Gosia, żona Pawła, poprosiła żeby przygotować stronę internetową o Pawle. Tylko jak zrobić stronę o Takiej Osobie i niczego nie pominąć... Wskazówką dla nas są słowa Gosi o śladach pozostawianych przez Pawła w życiu każdego z nas.

Polska straciła orędownika idei partycypacji osób niepełnosprawnych w życiu społecznym

Moje myśli powracają do stycznia 2006 roku, kiedy to nowy wówczas pełnomocnik Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych Paweł Wypych przybył do Krakowa na jedną ze swoich pierwszych delegacji służbowych - konferencję "Osoby niepełnosprawne w społeczeństwie wiedzy". Był to Minister, który uznał za niezwykle istotne, aby równolegle z dyskusją o zatrudnianiu osób niepełnosprawnych prowadzić debatę o ich gruntownej edukacji, zwłaszcza na poziomie uniwersyteckim.

Niezmiernie zbliżyło nas to przekonanie, podzielane zresztą przez wielu Pełnomocników Rektorów ds. Osób Niepełnosprawnych z polskich uczelni wyższych. Myślę, że to pierwsze spotkanie stało się motorem wielu późniejszych działań, seminariów i dyskusji w najrozmaitszych miejscach w całym kraju. Jestem także pewien, że na wielu nowych uczelniach pojawiło się głębokie przekonanie o wadze tych zagadnień, co z kolei przyczyniło się do powstawania nowych Biur i powoływania kolejnych Pełnomocników.

Kiedy Pan Minister Wypych został Prezesem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, zwrócił się do mnie z prośbą o spotkanie w celu przedyskutowania jego pomysłów związanych z zatrudnianiem niepełnosprawnych absolwentów wyższych uczelni w jednostkach ZUS-u. Byłem mu wówczas wdzięczny, że nie zapomniał o tej ważnej idei społecznej w momencie zmiany stanowiska. Wiele późniejszych wydarzeń pokazało jednak, że te sprawy leżały mu po prostu na sercu i nie były jedynie obowiązkami zawodowymi, ale pasją generującą również i u innych chęć działania w tym kierunku. 

Nie tak dawno odbyła się w Belwederze uroczystość z okazji Międzynarodowego Dnia Osób Niewidomych. Po raz kolejny mogłem się wtedy przekonać o głębokim zaangażowaniu Pana Ministra w problematykę niepełnosprawności. Pamiętam, że podczas części nieformalnej, podchodził do grup uczestników z wszystkimi chwilę rozmawiając. Nie sądzę, aby kogoś pominął. Kiedy podszedł do mnie powiedziałem mu, że na pewno widzi jak wielkie i naturalne zgromadził poparcie wśród osób niepełnosprawnych i że jestem przekonany, iż ten kapitał jakoś wkrótce zaprocentuje. 

Wiem, że dużo robił na rzecz polskiej Ustawy Antydyskryminacyjnej, która tak bardzo naszemu krajowi jest potrzebna. Wiem też, że te wszystkie działania chętnie podejmował mimo rozlicznych obowiązków jako Sekretarz Stanu w Kancelarii Prezydenta RP.

I wreszcie ostatnie wspomnienie, kiedy Pan Minister otwierał kolejną naszą konferencję "Świadomość niepełnosprawności - nowe wyzwania dla edukacji". Znakomite wrażenie na uczestnikach zrobiło jego przemówienie na otwarcie tego wydarzenia, a później wyjątkowo długa obecność i wkład do dyskusji. Pod koniec dnia, kiedy już musiał wyjść, zapytałem uczestników, czy widzieli kiedyś wysokiego urzędnika państwowego tak długo obecnego na konferencji i tak głęboko zaangażowanego w dyskusję. Odpowiedzią były spontaniczne oklaski.

Polska straciła wielkiego orędownika idei partycypacji osób niepełnosprawnych w życiu społecznym. Podkreślają to w listach do mnie nasi europejscy partnerzy, którzy mieli szczęście zetknąć się z Panem Ministrem podczas naszych konferencji. Procesy społeczne trwają jednak nadal i odpowiadając wszystkim europejskim przyjaciołom na ich serdeczne listy mówię, że z obranej drogi już nie zawrócimy, że integracja społeczna będzie się sukcesywnie pogłębiać w oparciu o nowoczesne podejście do niepełnosprawności i gruntowne kształcenie osób niepełnosprawnych. Powinniśmy wszyscy pamiętać, że w uruchomieniu tych procesów wkład Pawła Wypycha jest nie do przecenienia. 

Cześć Jego pamięci

Ireneusz Białek
Pełnomocnik Rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego ds. Osób Niepełnosprawnych 

WSPOMNIENIA


Jeśli chcesz się podzielić swoimi wspomnieniami o Pawle Wypychu lub dysponujesz zdjęciami - napisz na adres: wspomnienia@pawelwypych.pl